Bien

m. Kabutihán; kagalingan.

Buti; galíng; igi; pagpapalà.

Kapág isinasama sa adjetivo ó pangturing, ang kahulugán ay lubhâ; gaya ng BIEN sabio, LUBHANG marunong.

Kapág isinasama sa verbo ó pangwatas, ang kahulugán sa atin ay mabuti ó marami; gaya ng comer BIEN, kumaing MABUTI Ó MARAMI.

pl. Mga pagaari; kayamanan.